Posts - Opera

Dutch National Opera “Toxic ideology on art”

DNO “Toxic ideology on art”. “Her first major solo decision was to cancel an already booked new performance of Verdi’s Otello because of ‘the progressive understanding that an all-white team, including the performer of Otello, is problematic. This no longer felt right with the current changes in our society … Otello in a contemporary form can only be done in a team of color.’ (…) So a white tenor, in her opinion, cannot play the role of a general from North Africa who becomes jealous of his wife.”

Eine Nacht in Venedig – Lehár Festival brengt pure kwaliteit

Eine Nacht in Venedig. De muziek in deze Eine Nacht blijft steeds sierlijk, levendig en elegant. Het koor sluit daar met een warme, volle klank naadloos op aan. Orkest en koor konden het uitstekend met elkaar vinden. Het toneelbeeld, ook dát zijn we van Bad Ischl gewenst, was, in weerwil van het matige libretto, wederom prima-de-luxe en vormde een droompaar met de genoemde en geroemde regie.

Norma. Teatro alla Scala.

Norma. This ‘theater-within-a-theater’ structure was pre-announced by the stage director in his article for the La Scala program ‘Norma Revolutionary’, in which the personage Medea is mentioned seven times, almost as much as Norma, nine times. True, the theme of infanticide is a major theme linking the two operas, but it goes no further than that.

Joyce Didonato

Joyce Didonato. Au cours de ce douloureux voyage sentimental qui va de la plainte originelle « Teseo moi ben, dove sei ? Dove sei tu ? » à la dernière apostrophe du second aria (Chi tanto amai s’involo barbaro ed infedel), on mesure l’étendue du talent dramatique et lyrique de la cantatrice américaine.

Les Contes d’Hoffmann in Zürich

Les Contes d’Hoffmann. Diese Zürcher Aufführung von Les Contes d’Hoffmann war ein Glücksfall. Entstanden ist ein Abend, der eindrucksvoll zeigte, wie faszinierend Oper sein kann, wenn musikalische und szenische Gestaltung sich nicht nur ergänzen, sondern gegenseitig beflügeln. Für uns womöglich die überzeugendste Arbeit von Andreas Homoki während seiner Zürcher Intendanz – ein Opernerlebnis, das Kopf und Herz gleichermassen berührte. Und sollte das Opernpublikum tatsächlich auf dem Rückzug sein, dann ganz sicher nicht wegen Produktionen wie dieser.

Dave Hurwitz – Roger Norrington – Regietheater

Yes, Hurwitz can be provocative, but that is exactly what is needed at this moment in time. His criticism is always musicologically sound and demonstrates a keen musical ear.

Lezerspost !

Lezerspost. “Weer een opera verpest. Waar haalt zo’n S de ongehoorde brutaliteit vandaan, denk je dan bij jezelf. Je moet als mediocre provinciale theaterregisseur maar durven, zo respectloos en schaamteloos je eigen idiosyncrasieën, frustraties en Weltschmerz te etaleren en te infiltreren in een historisch te beschermen kunstvorm als opera.

Adrienne Lecouvreur en Noir et Blanc

Adrienne Lecouvreur en Noir et Blanc. Qu’ajoute cette transposition de l’intrigue au XX° siècle ? Pas grand-chose à nos yeux, cependant a priori intrigués par la référence au cinéma des divas et des stars telle la comédienne italienne Lydia Borelli (18844-1959) à laquelle le programme de salle fait explicitement référence.

Boris Godoenov

Tip aan de regie: stop met duiden (duiden = doden). Het kaapt de verbeelding en geeft ook blijk van minachting voor het publiek, dat zelf niet in staat zou zijn na te denken.
Tip 2: Soms is het raadzaam om naar de muziek te luisteren met je oren en niet met je eigen genie. Het klinkt hard, maar de drukte overstemt de muziek, die zoveel grandioos kleurrijk materiaal biedt. We missen eenheid van expressie door alle onrust en ideeën. Zo gaat veel talent op in rook, inclusief uw eigen talent.
Peter Grimes. John Findon is de jonge tenor die de zieke Issachah Savage verving in de titelrol. Findo stapte last minute in de rol, die hem als een handschoen past. Een zeldzaam type tenor, die tot in het pianissimo een diepe baritonale schatkelder laat horen.

THE BEATLES

Nu heb ik weinig op met “de Stones”, voor zover ik daarvan kennis heb genomen. Het gezelschap (“de formatie”) straalt niet alleen een zekere ongewassenheid uit, ook de muzikale prestaties, voor zover mij deze bekend zijn, worden gekenmerkt door oninteressantheid.