Olivier Keegel

Editor-in-Chief

Chief Editor. Does not need much more than Verdi, Bellini and Donizetti. Wishes to resuscitate Tito Schipa and Fritz Wunderlich. Certified unmasker of directors' humbug.

De Maestro

De Maestro

De Maestro. Een legendarisch voorbeeld van een akoestische en fysieke nachtmerrie is de \\\\\\\”Scena delle maschere\\\\\\\” (Don Giovanni): Donna Anna, Don Ottavio en Donna Elvira zingen het trio \\\\\\\”Protegga il giusto cielo\\\\\\\”. Voor deze balscène componeerde Mozart drie verschillende on-stage orkestjes die tegelijk met het orkest in de bak spelen. Elk groepje speelt in een andere maatsoort, resp. in 2/4, 3/4 en 3/8. Tegelijkertijd lopen de solisten zingend door de feestgangers. Lekker dan!

“Gelijk Ik hoor, oordeel Ik'

“Gelijk Ik hoor, oordeel Ik, en Mijn oordeel is rechtvaardig.” Baruch 6:30.

“Gelijk Ik hoor, oordeel Ik\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\”. Een hoofdredacteur die bijklust bij een operagezelschap dat hij moet evalueren, dat is wel schokkend, maar niet in de juiste zin. Dat is een typisch kenmerk van de ons-kent-ons snobistische operakliek die kritische recensenten tegenwerkt en financieel benadeelt, maar een site minzaam tegemoet treedt die de lezersforumfunctie uitschakelt vanwege de nadeligheid voor banden met zangers en operahuizen.

The Conceptual Cabinet of Curiosities

Het conceptuele rariteitenkabinet van het Regietheater

Het Conceptuele Rariteitenkabinet van het Regietheater. Ironie is het duizenddingendoekje van de hedendaagse regie. Handig, veelzijdig en vooral populair bij mensen die hun Morgenmuffeligkeit tot levensmotto hebben gemaakt en niet meer geloven dat schoonheid zonder aanhalingstekens kan bestaan.

The Conceptual Cabinet of Curiosities

The Conceptual Cabinet of Curiosities

The Conceptual Cabinet of Curiosities. Irony: the favorite Swiss Army knife. Contemporary directing harbors, likely out of incompetence, an almost pathological fear of sincerity. You see it time and again: comical extras during tragic music, sexually charged actions in formal scenes, ugly sets to strip the music of its noble aura.

Simone Boccanegra (English)

Simone Boccanegra (English)

Simone Boccanegra. And then there’s Jetske Mijnssen’s direction. We have to admit: we’ve seen worse. The director “transposed” the opera to 1871, the year the revised version premiered. Two questions arise: 1) Why relocate? 2) Why 1871? The idea that the nineteenth-century costumes and sets place the characters in a world closer to Verdi himself than to medieval Genoa is utter nonsense. What is closest to Verdi is his own opera, and that is set in Genoa in the 13th (or 14th?) century.

Simon Boccanegra

Simon Boccanegra

Simon Boccanegra.
Er was ook een regie, en we moeten zeggen: we hebben het erger gezien. Zij “verplaatste” de opera naar 1871, het premièrejaar van de herziening. Twee vragen vliegen ons gedachtenraam binnen: 1) Waarom verplaatsen? 2) Waarom 1881? Dat de negentiende-eeuwse kostuums en decors de personages in een wereld plaatsen die dichter bij Verdi zelf staat dan bij het middeleeuwse Genua is je reinste kul. Wat het dichtst bij Verdi staat, is zijn eigen opera, en die speelt in Genua, 13 eeuw (of 14e?), naar wij dachten.

ELEKTRA

ELEKTRA (English)

ELEKTRA. Nothing is happening on stage. And the costumes do everything they can to maintain this sense of nothingness. Elektra is a car mechanic clad in overalls; she’s trying to fix the family car, but the damn thing won’t start, so she just sits down on a low wall to sing a little. Needless to say, in addition to the car, the inevitable video projection also made an appearance. In short, where are we here, what are people doing here, and why not? What artistic catastrophe is unfolding here?

ELEKTRA

ELEKTRA

ELEKTRA. Op het toneel gebeurt niets. En de kostuums doen er alles aan om deze nietsigheid  in stand te houden. Elektra is een overall gehulde automonteuse; ze is bezig de auto van de familie te repareren, maar het kreng (de auto)  wil niet starten, dus gaat ze maar een potje zitten zingen op een muurtje. Onnodig te vermelden dat er naast de auto ook de onvermijdelijke videoprojectie haar opwachting maakte. Kortom, waar zijn we hier, wat doet men hier en waarom niet. Welk artistieke catastrofe vindt hier plaats?

Wij van WC-Eend

Wij van WC-Eend….

Wij van WC-Eend. Wanneer medewerkers van externe recensiewebsites tegelijk bijdragen leveren aan Odeon, wordt de discussie over journalistieke onafhankelijkheid gevoelig. In dit kleine cultureel ecosysteem van “opera in Nederland” lopen kritiek, toegang, netwerk en institutionele belangen door elkaar heen. Opera is tenslotte niet alleen een kunstvorm, maar ook een sociaal stelsel van foyers, premières, ons-kent-ons en daaruit voortvloeiende wederzijdse afhankelijkheden..

Punished by Facebook

Punished by Facebook

Punished by Facebook. I do have a hunch where the “many complaints” are coming from —namely, from those who are covertly working against us— but I can’t prove anything, so speculating about it seems pointless.
Facebook’s latest announcement was that our suspension would end on May 16. We’ll see.