Raskatov heeft gelijk: het boek Animal Farm van George Orwell leent zich uitstekend voor het creëren van spannend muziektheater.
“Ooooh lovely, that’s where I go after my walk through the red light district.”
Op 4 maart zullen wij de première van Animal Farm van De Nationale Opera bijwonen. Helaas net te laat om de recensie in de zaterdagse Nieuwsbrief mee te nemen. Wij zullen onze recensie a.s. maandag of a.s. dinsdag publiceren.
Brenda Rae : Mais quel magnifique legato, quel phrasé, quelle maîtrise de la dynamique et quels ravissants pianissimi !
Notre souvenir de 2005, intense, reste intact. La grande Waltraud Meier, de noir vêtue, isolée sur l’immense scène nue de l’Opéra Bastille, fragile et forte à la fois, devant les imposantes projections d’images élaborées par Bill Viola, vrai maître du jeu de cette esthétique, par ailleurs minimaliste.
Es war ein Opernabend, wie man ihn an Musikalität und Intensität selten erlebt!
Grundsätzlich wäre Adolf Dresens Inszenierung jedoch ein adäquater Rahmen gewesen, das Drama mit entsprechenden Sängern ganz aus der Musik heraus zu entwickeln, was leider in dieser letzten Aufführung der aktuellen Serie nur sehr eingeschränkt der Fall war.
Stalin was dictator in Rusland vanaf de jaren 1920 tot zijn dood in 1953. Hij heeft 40 miljoen (schattingen lopen uiteen van 20 tot 60 miljoen) Sovjetburgers vermoord.
Godzijdank geen “interpretatie”, althans zo leek het, maar er bleek een enorme adder onder het gras te zitten.
De naam “Messa da Requiem” voor deze voorstelling is dan ook misleidend, wij dachten aan iets als Requietta Land.