Verona
Verona. Impresssies van een liefhebber.

Gelukkig begrijpen de meeste kermisgangers nog net dat een bezoek aan een operavoorstelling iets anders is dan aan de Toppers of de Efteling. De Italiaanse krant La Stampa kon in een, overigens lovende, recensie van Tosca het niet nalaten om met afschuw te sneren naar ‘Duitsers in korte broeken en op sandalen met witte sokken aan’. Dat de sandalen-schuifelaars niet hetzelfde decorum hanteren als de Italianen, die wél zeer goed gekleed gaan, is nog tot daar aan toe. Zeer vervelend wordt het als de kortebroekers hele gesprekken voeren tijdens de uitvoering. Uw scribent voelde plaatsvervangende schaamte toen er stelselmatig op de verkeerde momenten werd geklapt. Voor straf zouden ze van de zij de Romeinse Engelenburcht – waar het verhaal van Tosca is gesitueerd – gesodemieterd moeten worden, schoot even door het hoofd van uw penvoerder.

Rigoletto disaster returns to Amsterdam
Rigoletto disaster returns to Amsterdam

According to The Dutch National Opera, “Michieletto has now become one of the most in-demand directors in the world.”
Shows perfectly what The Dutch National Opera DNO’s priorities are all about.

Discordia Hall in Amsterdam
Discordia Hall in Amsterdam

Discordia Hall in Amsterdam. In the area of diversity, the Dutch National Opera is seriously failing. Opera lovers who are attached to a libretto-compliant performance are often called “traditional”. This is nonsense. If a restaurant that serves rice and potatoes decides to serve potatoes only, do we suddenly call rice lovers “traditional restaurant-goers”?
For the so-called “traditional opera lover,” opera is an episodic art form that is best enjoyed when the composer and librettist are unconditionally accepted and respected and no disgusting shenanigans are pulled by the director, such as Die Zauberflöte in Auschwitz or “moving” Aida to Evita Peron’s Peru.

Der Bettelstudent
Der Bettelstudent in Bad Ischl

Der Bettelstudent. Met de geweldige 2024 uitvoering van dit absolute wereldsucces in de operettegeschiedenis bevestigt het Lehár Festival wederom zijn voortreffelijke reputatie.

Muti beter kunnen...
Muti beter kunnen…

Kortom, het werd een concert zonder grote momenten van pathos, een programma zonder verrassingen, al met al vlak en voor de hand liggend. Jammer, een gemiste kans. Puccini verdient beter.

Muti celebra Puccini
Muti celebra Puccini

Insomma, un concerto senza grandi momenti di pathos, un programma senza sorprese, complessivamente piatto e banale. Peccato, un’occasione mancata.  Puccini meritava di meglio.

Are we addicted now ?
Siamo ormai assuefatti ?

Siamo ormai assuefatti ? Alle bizzarrie della “Regietheater” va aggiunto poi il fanatismo del “politicamente corretto”, vera e propria nuova religione del XXI secolo, in nome della quale viene modificato o eliminato ogni possibile riferimento a quanto non sia conforme alla nuova dottrina. Assistiamo così sempre più spesso ad “Aide” dalla pelle chiara, Turandot che evitano ogni possibile riferimento alla Cina, modifiche a termini del libretto considerati razzisti e via dicendo.

Are we addicted now ?
Are we addicted now ?

Are we addicted now ? We must also consider the impact of “regietheater” and the fanaticism of “political correctness.” These are two forces that are transforming the world of opera. In the name of “political correctness,” every possible reference to anything that does not conform to the new doctrine is modified or eliminated. We are seeing more and more often “Aida” with light skin, Turandot who avoids any possible reference to China, changes to terms in the libretto considered racist, and so on.

Eugène Onéguine au Capitole
Eugène Onéguine au Capitole

Eugène Onéguine au Capitole. Le Lenski du ténor norvégien Bror Magnus Tødenes émeut tout autant dans sa déclaration d’amour à Olga et dans un « Kouda Kouda » délivré avec une mélancolie résignée.

Turandot
TURANDOT in Brussel

Turandot. Hoewel wij geen weet hebben van een grootindustrieel uit de jaren twintig die een tekst als “E benedetto sia il dolor, per questa gioia che ci dona, un Dio pietoso” (“Moge mijn verdriet zelf gezegend zijn voor deze vreugde die ons gegeven is door een medelijdende God”), overheersten tijdens deze avond de uitmuntende kwaliteiten van solisten, koor, orkest en dirigent.