ALZIRA in Luik

ALZIRA

Alzira van Giuseppe Verdi. Tragedia lirica in een proloog en twee bedrijven. 1845. Libretto van Salvadore Cammarano, naar Voltaires Alzire ou Les Américains. Eerste uitvoering in het Teatro S Carlo, Napels, op 12 augustus 1845. Bezochte voorstelling: Opéra Royal de Wallonie, 3 december 2022.
You can have any review automatically translated. Just click on the Translate button,
which you can find in the Google bar above this article.

Muziek: 4****
Regie: 3***

Reacties zijn welkom, bij voorkeur onder dit artikel en niet op Facebook, waarvan de meeste recensenten geen lid zijn.

Alzira 

Alzira is de achtste opera van Verdi en staat hoog op de lijst van zijn minst uitgevoerde werken. Het is bovendien één van de kortste werken,  zo niet het kortste.  Verdi zelf beschreef Alzira later in zijn carrière als een lelijk werk, maar deze kwalificatie lijkt ons alleszins onterecht. Natuurlijk bereikte de componist in zijn rijpere werken een hogere kwaliteit en ook van ontwikkeling van de personages is in de opera nog geen sprake, maar daar staat tegenover dat de koren en sommige aria’s duidelijk een voorbode zijn van wat gaat komen. Zo konden we vooral genieten van de proloog met de aria “Un Inca, eccesso orribile” van Zamoro, en het duet Gusmano–Alzira van het tweede bedrijf. Interessant detail: de opera werd volledig gespeeld, dus ook met de herhaling van alle cabaletta’s.

Het moet gezegd dat het libretto van Salvatore Cammarano ook niet echt helpt om het werk verteerbaarder te maken. Het behandelt de klassieke liefdesdriehoek van de Incaprinses Alzira, haar geliefde Zamoro, een stamhoofd, en Gusmano, de Spaanse gouverneur. In het slot, dat aan Un ballo in maschera doet denken, wordt Gusmano door Zamoro vermoord. De eerste vergeeft echter zijn moordenaar en beide geliefden kunnen verenigd worden.

Alzira
F. DOTTO - G. MEONI (c) J Berger - ORW-Liège

Helaas had regisseur Jean Pierre Gamarra het verhaal zo niet begrepen. Voor hem belichaamt Alzira het land van de Inca’s en Gusmano de mensen die dat land trachten af te nemen. We kunnen ons voorstellen dat dit tot op de dag van vandaag een thema is in Peru, en bovendien zal de productie ook gespeeld worden in de opera van Lima, maar voor een Europees publiek vonden we dat deze interpretatie weinig meerwaarde biedt. Vooral ook omdat het niet leidde tot een scenisch boeiende voorstelling. Zo beperkte de speelruimte zich tijdens de proloog en het eerste bedrijf tot een stuk grond van enkele vierkante meters waarop de solisten nauwelijks bewegingsruimte hadden. Gevolg was dan ook een erg statische voorstelling die wat ons betreft net zo goed concertant gegeven had kunnen worden.

Alzira
A. MAREV - G. MEONI - Choeur Messieurs (c) J Berger - ORW-Liège
Alzira
L. GANCI - G. MEONI - F. DOTTO (c) J Berger - ORW-Liège

We zijn vol bewondering voor solisten die de moeite willen doen om een rol in te studeren die ze nadien waarschijnlijk nauwelijks of nooit kunnen herhalen. Het was dan ook met veel vreugde dat we konden vaststellen dat de ORW een niet onaardige rolbezetting had kunnen verzamelen voor dit nauwelijks opgevoerde werk. Sterkste element was voor ons de Italiaanse bariton Giovanni Meoni die in het verleden in Luik al een aantal Verdi-rollen vertolkte en na een lange afwezigheid zijn herintrede deed. Al zijn bijdragen waren een genot voor het gehoor en hij wist toch een minimum aan reliëf te geven aan de rol van Gusmano. Het viel wel op dat hij omzichtig trachtte, waar mogelijk, het hogere register te mijden, een praktijk die ons jaren gelden ook al opviel. De Italiaanse tenor Luciano Ganci hoorden we ook al eerder, zij het niet in Luik, en kennen we als een zanger met een overdaad aan squillo die daar ook graag mee uitpakt. Nochtans wist hij tijdens de voostelling die we bijwoonden af en toe blijk te geven van een aantal tedere momenten. Helaas liet zijn stem hem een paar keer in de steek met enkele gekraakte of valse noten als gevolg. We hopen dat het om een slechte dag gaat en niet om het begin van verval. Zijn landgenote Francesca Dotto was een overtuigende, geëngageerde Alzira met verzorgde coloraturen en een goed projecterende hoogte. De bas Luca Dall’Amico, een bekende in de Luikse opera, was een sonore Alvaro en Roger Joakim maakte wat hij kon van de ondankbare rol van Alzira’s vader.

Alzira
F. DOTTO (c) J Berger - ORW-Liège

Niets dan lof ook voor het koor van de ORW dat sterk voor de dag kwam in de toch wel geslaagde koorpassages die Alzira telt. Het huisorkest kent zijn Verdi en speelde met vuur onder leiding van hun nieuwe muziekdirecteur Giampaolo Bisanti.

De zaal was zo goed als uitverkocht en het publiek juichte na afloop van de voostelling de artiesten geestdriftig toe. Blijkbaar kan ook een onbekende Verdi-opera het Luikse publiek behagen. De voorstelling die we bijwoonden was helaas de laatste van de reeks.

Hugo Delava

5 1 stem
Artikel waardering
Hugo Delava

REVIEWER

Favourite composers: Bellini, Braunfels, Donizetti, Mercadante, Meyerbeer, Rossini and Schreker. "Tenor-minded": Michael Spyres, Andreas Schager, Rockwell Blake.

Abonneer
Laat het weten als er
guest
7 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Jacques Liers
Jacques Liers
1 maand geleden

Helemaal akkoord, Hugo. Ik had die enscenering reeds gezien in een uitvoering in Peru. Ik moet zeggen dat “onze” uitvoering veel betere zangers bracht dan die in Peru. Ik denk ook te weten dat die enscenering van Bilbao komt. Zou mij als Spaanse stad niet verwonderen. Ben reuze tevreden met onze nieuwe muziekdirecteur maestro Bisanti. Ik zat in de loge aan de zijkant en zijn dirigeerstijl is vol Italiaanse kracht. Gelukkig hadden we die tijdens het Placido Domingo “concert”.

Willem
Willem
1 maand geleden

Alzira op 29 november gezien, 1 ring rij 1 stoel 52 (rechts) inkijk in de concertbak mede ook voor de solo’s en zicht op het toneel. Na de pauze prachtige solo van de klarinet.
Deze opera uit Peru al op YouTube gezien.
Het decor was klein en heeft het voordeel dat je alles kan overzien. Elk nadeel heeft een voordeel. Als operaliefhebber heb ik zeer genoten. Daarbij geniet ik altijd van deze recensies.

Pieter K. de Haan
Pieter K. de Haan
1 maand geleden

Ik ken deze opera alleen van een concertante uitvoering in het kader van – zoals die toen nog heette – de Matinee op de vrije Zaterdag in 1980 in het Amsterdamse Concertgebouw met een geheel Nederlandse bezetting met o.a. Cristina Deutekom, Adriaan van Limpt en Henk Smit o.l.v. Kees Bakels. Een feest was dat!. Ik heb de radio-uitzending destijds opgenomen. De voorstelling in Luik had ik graag bijgewoond, maar door privé-omstandigheden heb ik die aan mij voorbij moeten laten gaan.

Willem
Willem
1 maand geleden
Antwoord aan  Pieter K. de Haan

Pieter, op YouTube is deze opera uit Peru te zien. Uitvoering is gelijk als in Luik.

Pieter K. de Haan
Pieter K. de Haan
1 maand geleden
Antwoord aan  Willem

Willem, hartelijk dank. Ik had ergens over deze uitvoering gelezen: zelfde enscenering, maar ook …uitvoerenden volledig onbekend en niet van het niveau van die in Luik. Overigens heb ik nu ontdekt, dat ook de door mij genoemde (audio-)opname uit Amsterdam op YouTube te vinden is. Bovendien ook nog een semiscenische onder Gustav Kuhn.

Willem
Willem
1 maand geleden
Antwoord aan  Pieter K. de Haan

Dag Pieter,
De uitvoering van Kuhn heb ik ook gezien. Alleen Gusmano acteert zo vreemd, soms lijkt het een pop.

Olivier Keegel
Beheerder
1 maand geleden
Antwoord aan  Willem

De pop is de nieuwe rolstoel!