Pavarotti meets Alberti

PAVAROTTI MEETS ALBERTI


Luciano Pavarotti: Eric Reddet
Willy Alberti: Ad Knippels
piano, gitaar: Thijs Borsten
accordeon: Gert Wantenaar
contrabas: Jasper Somsen
script: Thijs Borsten en Kiki Jaski
arrangementen: Thijs Borsten
regie: Kiki Jaski
geluid: Rijk Jacobs

You can have any review automatically translated. Just click on the Translate button,
which you can find in the Google button above this article.

Muziek: 4*
Regie: 3,5*

Reacties zijn welkom, bij voorkeur onder dit artikel en niet op Facebook, waarvan de meeste recensenten geen lid zijn.

Het is een uitdagende titel die deze voorstelling draagt. Want wat hebben Pavarotti en Alberti nou helemaal met elkaar gemeen? Afgezien van een korte ontmoeting, die in deze voorstelling uiteraard is opgerekt om er een alleraardigst theaterconcert van te maken, niet veel. Wellicht de gemeenschappelijke factor “opera”. Alberti zou volgens de programma-informatie een groot operaliefhebber zijn, maar ik denk dat zijn hart nog meer bij het wielrennen lag. En bij Ajax.

Toch is er wel degelijk één aspect dat op beiden van toepassing is: de uitstapjes buiten het genre. Pavarotti is er bijna aan onderdoor gegaan, zijn flirt met allerlei popartiesten, het werd eigenlijk gênant. Alberti maakte een in mijn ogen veel sympathieker uitstapje. Hij nam een cd met operanummers op, en hoewel de aria’s op deze cd meer als lied dan als aria klinken, bewijst deze zelfde cd (inclusief enkele duetten met de kleurrijke operazanger Len del Ferro) wel wat een glorieuze stem Alberti had. De opera-tophits op deze cd: ze zijn heel mooi, indrukwekkend zelfs, maar worden wat vlak en met weinig zeggingskracht gebracht. Had Willy Alberti operazanger kunnen worden? Veel “operakenners” zeggen daar, zich voorzichtig voortbewegend op glad ijs, een veilig NEE op. Maar ik zeg, samen met Henk Poort, er volmondig JA op. “Het materiaal”, zoals die vreselijke term in operakringen gebruikelijk is, de stem dus, die is er! Maar wat ontbreekt is de educatie en opleiding om een geslaagd operazanger te kunnen worden. Als die elementen niet bij Alberti hadden ontbroken, zou hij bijvoorbeeld een fantastische Nemorino (in Donizetti’s L’elisir d’amore) geweest kunnen zijn. Oordeelt u zelf:

En hoe oordelen operakenners over Luciano Pavarotti. Het is bon ton om de zanger af te serveren met “niet mijn ding” (want populair). Ontegenzeggelijk heeft Pavarotti (Die Stimme muss schwimmen im Fett) op schitterende wijze diverse operarollen vertolkt, maar  sinds zijn opname van Mozarts Idomeneo, ben ik fan. Ook hier zijn de kenners weer uiterst kritisch: te kortademig, kan geen coloraturen zingen, onnauwkeurige ritmes, niet zijn repertoire etc. etc. Maar ik vind hem verfrissend in Idomeneo:

Het was een lumineus idee om een muzikale voorstelling te maken over Pavarotti en Alberti. Zonder een noot gehoord te hebben is de combinatie al zinnenprikkelend.

Het verhaal is dat Willy Alberti in 1981 (niet op 9 februari, zoals de programma-infromatie vermeldt, maar op 22 februari, want uitgesteld) een bezoek bracht aan Pavarotti, vlak nadat Luciano zijn concert, dat toen al behoorlijk de commerciële kant op ging, zijn laatste noot op die middag gezongen had.  En op die ontmoeting is de voorstelling gebaseerd. Die ontmoeting is inderdaad “waar gebeurd”, maar uiteraard minder spectaculair* dan nu op het toneel te zien is. In de voorstelling drinken de twee een glaasje en zingen zij hun “greatest hits” voor elkaar. We horen Ad Knippels als Alberti en Eric Reddet als Pavarotti een heel scala aan Napolitaanse liederen, levensliederen en  opera-aria’s ten gehore brengen, en dat doen zij voortreffelijk. Uiteraard had Reddet stimmlich “minder moeite” om op Pavarotti te lijken, terwijl Ad Knippels de onmogelijke taak moest vervullen Willy Albert “neer te zetten”. Toch leverde Knippels een prima prestatie: zijn mimiek was des Albertis en de uitspraak was typisch die van elke Jordanese volkszanger: hypercorrect Nederlands, het keurigste Nederlands ooit… De “e” is een “éééé”, de “z” is een “zzz”, en “in mijn hart gekomen” is “inn mijnn hartgekomenn“. Nee, wij zijn niet van de straat!

Pavarotti
Pavarotti meets Alberti. foto Peter Putters.

De arrangementen van Thijs Borsten zijn razendknap. Vooral het in elkaar overvloeien van aria’s en levensliederen was magistraal gedaan. Eric Reddet (o.m. een geduchte Danilo (Die Lustige Witwe), Luigi (Il Tabarro) en Alfredo (La Traviata) is een Franse tenor die werkt Nederland; hij zette een indrukwekkende Pavarotti neer, heel apart, terwijl Ad Knippels, musicalster (o.m. Mamma Mia!), stemartiest (o.m. de televisieserie Pokémon) en acteur (o.m. Karakter), toch om bovengenoemde redenen een geloofwaardige Albert op de planken bracht.

Pavarotti
Pavarotti meets Alberti.- Eric Reddet en Ad Knippels. © Peter Putters.

Aan bod komen o.a. een kunstige verweven “Nessun Dorma” met een van mijn Alberti-favorieten: “Jij bent als een wilde orchidee”, met muziek en tekst van Willem Carel Munnik, alias “Willy Rex” (Je bent als een wilde orchidee / Die slechts van bewondering leeft / Toch komen de tijden dat men je gaat mijden / Weet dan dat nog een om je geeft) en een al even kunstig vervlochten “Caruso” en “Glimlach van een kind”, de laatste met de onnavolgbare tekst: “ ‘Jij bent getrouwd’ Dat zegt een kind.” Nog steeds een uitspraak waar de huidige kids hun ouders graag mee confronteren.

Verwacht van Pavarotti meets Alberti geen diepgravende expedities naar beider persoonlijkheden, godzijdank niet. Wij maken in de reguliere opera al genoeg urgente, desoriënterende en confronterende lulkoek mee. Pavarotti meets Alberti is een professionele voorstelling die draait om muziek en verlucht wordt met enkele vermakelijke en soms wat minder vermakelijke sketches.

Hetgeen resulteerde in een uitermate plezierige avond..

Olivier Keegel

*Niet dat het van veel belang is, maar hoe zat die ontmoeting tussen Pavarotti en Alberti nu echt in elkaar? Er was in die tijd een restaurant waar op de zaterdagavond veel gezongen werd, door amateurs en professionals. Willy Alberti was er een vaste gast. Er was ook een zichzelf zwaar overschattende zanger, zich noemende “Michelangelo”. De eigenaar van de zaak heette Giuseppe. Gedrieën togen zij naar het Concertgebouw en daar ontmoetten zij inderdaad Pavarotti. Het klikte goed tussen Luciano, Willy en Giuseppe, maar Pavarotti begon zich groen en geel te ergeren aan de volledig van zichzelf   overtuigde “Michelangelo”, die alleen maar over zijn eigen vocale genie bleef doorkletsen. Restaurateur Giuseppe, zelf een begenadigd tenor, nodigde Luciano uit om gezamenlijk naar zijn restaurant te gaan, en daar had Pavarotti wel oren naar. Echter, hotemetoten in het Pavarotti-management besloten anders: de wereldster moest naar een chiquere locatie. Pavarotti zwichtte en gaat sindsdien in Jordanese kringen onder de reputatie “kapsoneslijer” gebukt…

 


5 2 stemmen
Artikel waardering
Olivier Keegel

EDITOR-IN-CHIEF AND REVIEWER

Chief Editor since 2019. Does not need much more than Verdi, Bellini and Donizetti. Wishes to resuscitate Tito Schipa and Fritz Wunderlich. Certified unmasker of directors' humbug.

No Older Articles
No Newer Articles
Abonneer
Laat het weten als er
guest
6 Reacties
Nieuwste
Oudste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Ad van der Star
Ad van der Star
8 maanden geleden

Wij hebben genoten afgelopen Vrijdag in Singer Laren, waar bij een duidelijk verhaal verteld is en de door beide gezongen versies van een uitstekend niveau zijn afgegeven door de beide zangers Ad en Eric. Dus kortom een Topavond in Laren.

Willem
Willem
8 maanden geleden

Mooie voorstelling, leuke verhalen en aria’s. Tip: ga dit zien.

Elena
Elena
8 maanden geleden

Uitermate goed verwoord, een kunstenaar ben je.
Elena

Hedwig Paesbrugge
Hedwig Paesbrugge
8 maanden geleden

Wat een mooie en terecht eervolle recensie, zelf heb ik ook met plezier genoten van de voorstelling. Ik hoop dat de productie volgend seizoen in reprise gaat want dan ga ik nog een keer genieten. Ik was er begin maart en weet vrijwel zeker dat gaandeweg deze eerste tour de voorstelling groeit en verder ontwikkelt en nog beter wordt.
Met een warm en blij gevoel ben ik huiswaarts gegaan. Veel succes aan de crew en cast van Pavarotti meets Alberti.
Overigens is de documentaire over Willy Alberti ook fantastisch en zeer de moeite waard om aan te schaffen.

Willem
Willem
8 maanden geleden

Wij zijn nu in Den Helder, aanvang 20.30 uur, 23 maart.

Dorina kabalt
Dorina kabalt
8 maanden geleden

Prachtig zo genoten van de prachtige muziek en hoe het verhaal luchtig en leuk met wat humor ook is verwoord, hangt heel goed samen met de mooie diepgaande muziek. 2 fenomenale zangers die mooi worden vertolkt.
Morgen ga ik voor de 2 de keer naar de voorstelling!