Grensoverschreidend gedrag?

“Madam, you have between your legs an instrument capable of giving pleasure to thousands – and all you can do is scratch it.”

Misschien niet zeer smaakvol, maar de zuurpruimen van #metoo ontsteken in woede om zo’n grapje. Bovengenoemde opmerking wordt toegeschreven aan Sir Thomas Beecham, die blijkbaar niet op zijn tong gevallen was, getuige de vele quotes die van hem overgebleven zijn. Wat dacht u van deze: “No operatic star has yet died soon enough for me”. U vindt de bons mots van Sir Thoams HIER.

You can have any review automatically translated. Click the Google Translate button (“Vertalen”), which can be found at the top right of the page. In the Contact Page, the button is in the right column. Select your language at the upper left.

 

Welke dirigent zou echter vandaag dit dubbelzinnig zinnetje tegen een ondermaats spelende celliste durven uiten? En mocht hij het doen, wat zouden voor hem de consequenties zijn? Het prompte, in mysteries gehulde ontslag van Daniele Gatti door de directie van Concertgebouworkest in Amsterdam heeft veel misnoegde musici achtergelaten. Abonnees op de Volkskrant kunnen er hier meer over lezen. Één ding is wel duidelijk: de leiding heeft zich laten meeslepen door de #metoo-hysterie.

Toscanini: “Als ik sterf kom ik terug als de portier van een bordeel en niemand van jullie komt erin!”

De Metropolitan Opera was al even kordaat met het ontslag van James Levine, hun vaste dirigent sinds 1972! De zwaar gehandicapte dirigent was zo geliefd, dat de MET een ingenieus liftsysteem liet installeren om hem met zijn invalidewagen de orkestbak in te loodsen. Waarom die plotse ommekeer? Hij zou dertig jaar geleden iets met jongetjes gehad hebben? Vraagt niemand zich ooit af waarom zoveel jongetjes in de opera’s van Benjamin Britten voorkomen? Gaan wij daarom alle opera’s van Britten van het speelplan schrappen?

Caitlin Flanagan: “No problem was too small or too vague to be included, so long as a man was to blame.”

De onstuimige Arturo Toscanini

Een dirigent als Arturo Toscanini zou het moeilijk hebben gehad met de absurde overgevoeligheid van onze moderne samenleving die nu zelfs bepaalde woorden in de klassieke literatuur wil schrappen omdat ze aanstootgevend zouden zijn. Neger: mag niet! Blank: mag niet, moet “wit” zijn. Zwarte Piet: mag niet! Standbeelden en reminiscenties aan een koloniaal verleden: mag niet! In België is nu zelfs een middeleeuwse beeldenstorm aan de gang met als doelwit Leopold II. Alsof wij daardoor de loop van de geschiedenis gaan veranderen. Beschavingen, menselijke wetten en de taboes die ermee gepaard gaan, zijn slechts een dun, tijdelijk laagje vernis dat aan onze basisinstincten niets zal veranderen.

Toscanini was niet zo kieskeurig in zijn taalkeuze: Tijdens een stormachtige repetitie schreeuwde hij naar de musici: “Als ik sterf kom ik terug als de portier van een bordeel en niemand van jullie komt erin!” Lees hier meer over zijn talrijke anekdotes.

“Is The Concept Of ‘Toxic Masculinity’ Unfair To Young Men?” Jochie verpulvert heksensabbat.

Arturo had in elk geval een goede dosis zelfkennis. “I am a pig”,  vertrouwde hij toe aan John Barbirolli in 1940. “Male chauvinist” is een latere verworvenheid.

Als musici, en in bijzonder de dames, destijds hadden gereageerd zoals nu op de onverbloemde opmerkingen van dirigenten, hadden wij Sir Thomas Beecham en Arturo Toscanini in ons cultureel muzikaal erfgoed moeten missen.

Netrebko & Netrebko

Beheersing

Hoeveel moeilijker is het echter voor zangers. Placido Domingo heeft andere interesses dan James Levine, maar wat is daar volgens Moeder Natuur verkeerd aan? Ook hij heeft zijn pr-status bij de Metropolitan van de ene dag op de andere volkomen verloren omdat hij jaren geleden bij dames avances maakte. Stelt niemand zich de vraag hoe uitdagend en inviterend de dames wellicht waren en in welke mate zij vooraf naar die voor hen aantrekkelijke Spaans-Mexicaanse toreador  positieve signalen hadden uitgezonden?

Mensen van Nu nemen, mirabile dictu, geen aanstoot aan het overvloedig naakt dat in de meest onschuldige opera’s getoond wordt. Als een volbloed tenor frontaal op een blote rondborstige, enkel met een slipje getooide prima donna moet plaatsnemen terwijl zij samen ook nog een (NB: vocaal) duet ten beste geven, hoe houdt hij dan zijn bloeddruk nog onder controle?

De weelderige decolletés van de prima donna’s (wij denken bijvoorbeeld en toevalligerwijs aan Anna Netrebko) laten er in elk geval geen twijfel over bestaan dat de mens niet meer dan een zoogdier is.

Arme tenors! En dan had Hans von Bülow nog het lef om te zeggen dat een tenor geen man is, maar een ziekte.

Guillaume Maijeur

Faust

0 0 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties