Bespreken of niet bespreken, that’s the question! De keuze uit onbekende of zo goed als onbekende opera’s uit de landen van Oost-Europa en Azië is zo groot, dat wij ons beperken tot de werken die te streamen of te downloaden zijn in goede kwaliteit, waarvoor een Engelse ondertiteling beschikbaar is of toch ten minste een duidelijke korte inhoud.
Onze bedoeling is om de aandacht te vestigen op de rijkdom van het aanbod, niet om een lange lijst te publiceren van alles wat beschikbaar is. De lezer die belangstelling heeft voor het volledige aanbod van een bepaald land, stad of gezelschap vindt het allemaal op Opera on Video, klik HIER.

You can have any review automatically translated. Click the Google Translate button (“Vertalen”), which can be found at the top right of the page. In the Contact Page, the button is in the right column. Select your language at the upper left.

 

Alvorens onze aandacht op Rusland te richten, willen wij nog twee voorstellingen in de USA aanstippen die wij over het hoofd gezien hebben: The Mother of us All van Virgil Thomson, een opera die sinds jaren op cd beschikbaar is, maar nu voor het eerst op video. Het libretto is van Gertrude Stein en de “mother of us all” is hier niet minder dan Susan B. Anthony, een voorloopster van de #metoo-beweging. Het gaat om de opvoering in de Charles Engelhard Court van het Metropolitan Museum of Art, New York februari 2020, toen het Coronavirus zich al voorbereidde om de USA te overspoelen

The Bonfire of the Vanities klinkt bekend door het boek van Tom Wolfe en de boeiende film van Brian de Palma (1990) met een nog jonge Tom Hanks en de begeerlijke Melanie Griffith. Nu is er dus ook de opera, op muziek van Stefania de Kenessey, uitgebracht door House of Film, klik HIER.


Rusland en aangrenzende republieken

De bekendste leveranciers van opera’s op video zijn OperaVision en Arte Concert. Hun aanbod wordt gekenmerkt door een grote diversiteit en naast het vaste repertoire worden ook vaak zeldzame werken aangeboden. Vanuit het Moscow State Stanislavsky Music Theatre is HIER nu Oorlog en Vrede (1945) van Prokofiev te zien.
De opera wordt gezien de lengte (hier 3 uur en 20 minuten) en de grote bezetting (70 rollen) zelden opgevoerd. Het is een bijzonder goed gezongen voorstelling, helaas wat eendimensionaal in beeld gebracht, maar aangezien de Corona-maatregelen ons nu toch een soort huisarrest opleggen, kan men er best een namiddag of avond aan besteden.

Uit de Corona-grabbelton deel 2
Oorlog en Vrede (1945) van Prokofiev. Moskou 2014.

Niet meteen een aanbod uit Rusland zelf, maar wel van de Russische componist Konstantin Boyarsky en uitgevoerd door een volledig Russisch ensemble, is de opera Puskin (2014). De grote troef is hier niet enkel de bezetting, maar ook de regie om de vingers bij af te likken, alsof men in een boek van Puskin zelf ondergedompeld wordt. Bovendien is de muziek vrij melodieus voor een moderne opera. Klik HIER.

Wij maakten voor het eerst kennis met het gezelschap van Astana Opera in Kazakhstan door opvoeringen van Carmina Burana en Attila. De kwaliteit van een gezelschap kan men het best testen met vertrouwde werken en wij waren meteen gewonnen door de dynamiek van het koor in Orffs bestseller en door het vocale vuurwerk van Ildar Abdrazakov en Zhupar Gabdullina in het jeugdwerk van Verdi. Bovendien was Attila plastisch mooi geregisseerd door Pier-Luigi Pizzi.

Opera Astana heeft ook enkele interessante rariteiten te bieden: Kyz-Zhibek (1934) van Yevgeny Brusilovsky, helaas juist offline gezet door YouTube. De opera is zeer folkloristisch getint en blijkbaar een repertoirewerk dat iedereen aldaar kent. Goed in het oor liggende melodieën met zelfs een vleugje Lehár, sprookjesachtige projecties van nomadencaravans, inclusief een paard en twee kamelen. Buiten de fraaie projecties in 3D, nemen wij aan dat de enscenering er in 1934 ongeveer zo moet hebben uitgezien.
Abai (1944) van Latif Khamidi en Akhmet Zhubanov wordt in dezelfde stijl gebracht, maar is dramatischer, met welluidende aria’s en ensembles, geregisseerd door Giancarlo Del Monaco.


Dichter bij ons

Voorstellingen uit Polen, Tsjechië en Hongarije biedt OperaVision ons in ruime mate aan, daar gaan we het dus niet uitgebreid over hebben, maar een opvoering in het Kasteel van Szczecin (Polen) op 28 september 2018, vormt een uitzondering. Daar vond de wereldpremière plaats van een opera van Laurent Petitgirard: Guru (2018). Laurent Petitgirard, een Franse dirigent en componist, kennen wij van zijn op cd en dvd verschenen opera The Elephant Man (1998). Guru gaat over een kleine gemeenschap gedomineerd door een Guru, voortreffelijk gezongen door de Nederlandse bas Hubert Claessens, die zijn volgelingen aanzet tot collectieve zelfmoord. Vanzelfsprekend pas nadat hij zich van al hun geld en bezittingen heeft meester gemaakt.

UIT DE CORONA-GRABBELTON deel 2
Guru (2018) van Laurent Petitgirard. Kasteel van Szczecin 28 september 2018.

Bijzonder toch, dat deze wereldpremière in Polen plaats vond, terwijl het een uitgesproken Franse opera is, in het Frans gezongen. Blijkbaar hadden Franse operahuizen er geen belangstelling voor. Geen unicum voor Frankrijk: Samson et Dalila van Saint-Saëns werd het eerst in Weimar opgevoerd en de eerste volledige opvoering van Berlioz’ Les Troyens vond plaats in Karlsruhe. Een gigantisch paard van Troje staat trouwens nog steeds als eerbetoon aan de ingang van het Badisches Staatstheater in Karlsruhe. Guru is HIER integraal te bezien en te beluisteren.

Ludomir Rozycki (1883-1953) is een Poolse componist die wat in de schaduw blijft van Moniuszko. Nochtans schreef hij enkele aantrekkelijke opera’s zoals Eros en Psyche (1917) en Casanova (1923). Vooral aan de concertant uitgevoerde  Casanova hebben wij veel plezier beleefd. De opera is dermate melodieus en wordt met zoveel verve en humor gebracht, dat wij deze van harte kunnen aanbevelen. HIER te zien op YouTube, degelijk ondertiteld en in uitstekende kwaliteit.

UIT DE CORONA-GRABBEL|TON deel 2
Casanova van Ludomir Rozycki (1883-1953). Warschau 2020.

Opera uit het verre Oosten

Opera zoals wij deze kennen is voor de landen in het verre oosten een geïmporteerde cultuur. Maar dat wil niet zeggen dat er van tijd tot tijd geen aantrekkelijke opera’s vandaan komen. Van de componist Akira Nishimura is Asters te zien. De aster heeft een symbolische waarde in deze opera. Het gegeven is traditioneel Japans, maar de muziek klinkt volkomen westers. De opera wordt gedirigeerd door niemand minder dan Kazushi Ono, ooit muziekdirecteur in de Munt te Brussel. Het Nationaal Theater van Tokyo heeft de opera offline gezet, maar hieronder ziet u een fragment.

Ook vanuit Thailand waait soms een opera naar ons over. De componist is Somtow Sucharitkul, de Godfather c.q. alleenheerser van de opera in Thailand. Hij bracht al verschillende klassiekers naar Thailand, helaas allemaal “in een modern jasje”, zodat de meeste Thai nog nooit een Tosca of Bohème in een librettogetrouwe uitvoering hebben gezien. Verschillende opera’s van Somtow Sucharitkul staan online bij Vimeo, zoals Nemiraj – Chariot Of Heaven:
Het gegeven is honderd procent Oosters, maar niet de muziek!

UIT DE CORONA-GRABBELTON deel 2
Chariot of Heaven (2017) van Somtow Sucharitkul

Het is natuurlijk allemaal opera waarbij men de sfeer van een échte voorstelling niet kan opsnuiven, maar opera beleeft men toch hoofdzakelijk met de oren en ogen en niet met de neus. De ogen komen bij vele video-opnamen niets te kort: men heeft in het algemeen een beter beeld dan ergens op een hoog balkon of op een van de achterste rijen van de zaal. Het geluid blijft echter de zwakke kant van het gros van deze video’s.

Guillaume Maijeur
28-07-2020

4 1 stem
Artikelbeoordeling
Willy Maijeur
Willy Maijeur

REVIEWER

Founder of Opera Gazet (1991). Reviewer. Preference for the German repertoire, especially for the composers Wagner, Richard Strauss and Mozart.

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties