“De arme bemoeit zichzelf als zijn leeftocht vermindert, en als hij rust wordt hij behoeftig.” – Ecclesiasticus 31:4

Den arbeider zijn bitteruur ontnomen

Welaan, de huiselijk rust die de huidige sprinkhanenplaag ons meedogenloos opdringt, treft vooral de arbeider en de operaliefhebber. De arbeider kan niet meer terecht in de uitspanning waar hij van zijn bitteruur pleegt te genieten en waar hij met zijn maten van rood-getinte gedachten kan wisselen of wat verstrooiing kan vinden via de jukebox met de liedjes van Corry Brokken (“Zit niet zo suf met die eeuwige krant”) of Conny Froboess: “Eine Reise in den Süden ist für and’re chic und fein, Doch zwei kleine Italiener möchten gern zu hause sein”. “Möchten gern”? Müssen unbedingt!

De operaliefhebber lijdt zwaar onder Corona, dat tot voor kort nog slechts associaties opriep met een smakeloos 4,5%-biertje dat opgeleukt diende te worden met, godbetert, een stukje citroen; maar de Corona is ook een voortreffelijke sigaarvorm, bij uitstek geschikt als after-dinner sigaar, gesavoureerd door avant metoo heren, terwijl de dames de vaat doen of, indien men over een daghitje beschikt, te keuvelen over breipatronen of nieuwmodische huisraad.

Nu de operahuizen gesloten zijn, worden de bezoekers geconfronteerd met een schrijnende leegte die men maar moet zien te vullen met de eigen cd- of dvd-verzameling, een povere bezigheid als alternatief voor het avondje uit dat steeds weer een hoogtepunt is in ons sociaal leven. Duur aangeschafte plaatsbewijzen ondergaan een ontwaarding vergelijkbaar met de Duitse Mark  zo’n kleine honderd jaar geleden: de Rentenmark werd in 1923 ingevoerd en had een waarde van 1 biljoen Papiermarken. Operahuizen schrijven abonnementhouders dreigbrieven dat er wat zwaait als de laatsten hun geld willen terug hebben. Dan komt de gewetenspolitie langs.

Nieuwste techniek blijft ongebruikt

Wat wij maar moeilijk kunnen begrijpen: met de huidige stand der techniek zou er toch iets van opera langs de digitale snelweg op onze computer te zien moeten zijn? “Streaming” noemen de geleerden dat. Maar heeft u de laatste tijd ooit zo’n “streaming” zien langskomen? We merken er maar bar weinig van. En wat zou het niet heerlijk zijn om die prachtige DNO  Macbeth van Andrea Breth nog eens te mogen beleven. Maar we worden wreed aan ons lot overgelaten.

 

Opera Gazet komt naar u toe

Maar Opera Gazet laat haar lezers niet aan hun lot over! Via enkele vrij ingewikkelde handgrepen hebben wij de hand weten te leggen op een uniek filmpje (vraag ons niet hoe), dat wij u, als de techniek ons niet in de steek laat, hieronder kunnen presenteren.

Het is Romeo en Julia in de versie van Bellini. Romantiek! Wegzwijmelen….

Intense vreugde en diepe droefenis

Tebaldo gaat met Julia trouwen, de voorbereidingen worden al getroffen; iedereen haalt zijn prachtigste 16e-eeuwse gewaden uit de kast. Er zijn wat wrijvingen hier en daar, en de uitkomst is dat Romeo met Julia wil trouwen. In een helder door de maan beschenen nacht  (let hier op de overdonderend fraaie toneelbeelden) vervoegt Romeo zich in Julia’s kamer. Beider harten bonken in hun aangedaan gemoed. De ontroering spat van uw scherm. In tranen en overvrouwd door emoties verontschuldigt Julia zich: ze moet Romeo de deur (of het raam) wijzen.  In de volgende scène zijn de voorbereidingen voor haar bruiloft nu echt in volle gang. Een feestelijkheid die wij in deze dagen node missen. Julia neemt plaats in een graf, niet omdat het moet, maar omdat het kan. Romeo waant haar dood en neemt vergif, terwijl Julia herleeft. Maar als Romeo dood neervalt, sterft ook Julia.

Tere en hartverscheurende beelden

Deze uitvoering blinkt uit door de onversneden, tragische en tere romantiek. De fijngevoelige, delicate sfeer is in uitstekende handen van regisseuse Katrin Tegova. Wat een talent! De haast onwerkelijke sprookjeswereld komt mede tot leven door de oogverblindende, historisch tot in het kleinste detail kloppende historische gewaden ontworpen door Madis Nurms, terwijl de elegante choreografie  wordt verzorgd door Dainius Bervingis, die de goddelijke mens in al haar pracht laat bloeien. Men waant zich terug in de tijd.

Nestelt u zich op de bank, demp het licht, steek een kaars aan, leg de arm om de schouder van uw geliefde en laat u terugvoeren naar hyperromantische, sprookjesachtige tijden.

Wij wensen u een uitermate genoeglijke avond.  Wel uw kanten zakdoekje bij de hand houden, want u zult het stellig niet droog houden.

Olivier Keegel

 

Bekijk deze prachtproductie:

0 0 stem
Artikelbeoordeling
Olivier Keegel
Olivier Keegel

CHIEF EDITOR AND REVIEWER

Bellini, Donizetti. Tito Schipa, Fritz Wunderlich, Ileana Cotrubas. Stefano Mazzonis di Pralafera, Laurence Dale. Certified unmasker of directors’ humbug.

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties