Na de dood van Franco Zeffirelli is hij een van de laatsten van de “oude garde”, die niet alleen staat voor goede smaak, maar ook voor tijdloosheid en kwaliteit: Otto Schenk. De op 12 juni 1930 in Wenen geboren regisseur, die door veel van zijn collega‘s liefkozend “Otti” wordt genoemd, heeft begin jaren negentig de opera grotendeels vaarwel gezegd. Omdat veel van zijn producties tientallen jaren na hun première nog steeds op het repertoire staan, o.m. in Wenen, München en New York, is Schenk nog steeds een gevestigde naam in operakringen.

 

You can have any review automatically translated. Click the Google Translate button (“Vertalen”), which can be found at the top right of the page. In the Contact Page, the button is in the right column. Select your language at the upper left.

 

Werktreue

Wie herinnert zich nog de realistische Ring bij de Metropolitan Opera aan het eind van de jaren tachtig, toen dwergen nog dwergen waren, een draak een draak was en Das Rheingold, zoals in het libretto staat, eindigde met een regenboog? Wie herinnert zich nog de recente Rusalka met Renée Fleming, die in 2014 in bioscopen overal ter wereld online gestreamd werd? De foto van Fleming tijdens haar Lied aan de Maan met de zeemeermin op de boom werd bepalend voor een heel tijdperk. Otto Schenk, die naast het regisseren van opera’s ook werkte als acteur, cabaretier en auteur, stond altijd bekend om zijn Werktreue, zijn respect voor de scheppers van het kunstwerk.

DER ROSENKAVALIER | Wiener Staatsoper 1994

Of het nu gaat om de prachtige toneelbeelden van Jürgen Rose (Rosenkavalier in München, Elisir d’amore in Wenen) en de op jonge leeftijd overleden Rudolf Heinrich, wiens bohémien-decor in München (1969) nog steeds een referentiepunt is, of  om de “kosmisch-romantische”, vaak met projecties werkende schilderijen van Günther Schneider-Siemssen (Rusalka en Ring in de Met, Fledermaus en Fidelio in Wenen): Otto Schenk staat altijd samen met de zangers garant voor grootse momenten in de opera. Dat geldt ook voor de Weense Andrea Chénier, die misschien wel een van zijn minder succesvolle werken is, maar die in Wenen de laatste jaren steeds weer met een uitstekende cast wordt uitgevoerd, en aldus superieur is aan menige huidige, nieuwe productie.

Otto Schenk

Die Fledermaus, mit Renate Holm, Gundula Janowitz. 1972

Menig operaliefhebber verlangt nog steeds naar het tijdperk van Otto Schenk, toen we nog gevrijwaard waren van de excessen van het huidige Regietheater. Aan de andere kant moeten we niet vergeten dat Schenk in het begin van zijn lange carrière aanzienlijk controversiëler was dan men vandaag de dag denkt. Zo verdween een Don Giovanni in Commedia del’Arte-stijl in de Weense Staatsopera in 1969 na protesten snel uit het repertoire om plaats te maken voor een veel populairder productie van Franco Zeffirelli. Een geabstraheerde Macbeth in München onderging in het begin van de jaren zeventig eenzelfde lot. “Es menschelt“, was het verwijt van critici, daarmee doelend op de gedetailleerde personenregie van Otto Schenk. In 2006 keerde Schenk terug naar de Met voor een nieuwe productie van Don Pasquale, die bewees dat respect voor de componist en een liefdevolle, gedetailleerde personenregie elkaar niet hoeven uit te sluiten. Het beeld van de verrukkelijke, jonge Anna Netrebko (Norina) , die wellustig onder een waslijn met lingerie ligt te luieren, is bij menigeen in het geheugen gegrift. Hoeveel klungeliger en killer was dezelfde scène onlangs in een “moderne” nieuwe productie in Zürich!

In 2014 keerde Otto Schenk opnieuw terug naar de Weense Staatsopera, zijn thuisbasis. Het Weense publiek was verrukt over de nieuwe productie van Het Sluwe Vosje van “hun Otti”.
Schenk acht het uitgesloten dat hij ooit nog aan een nieuwe operaproductie zal beginnen, maar wie weet? Want hij is nog steeds actief en geeft in Wenen lezingen en is er tevens te zien in kleine gastoptredens. Volgende maand viert Otti met zijn familie en oude bekenden zijn 90e verjaardag!

Opera Gazet wenst hem het allerbeste, een goede gezondheid, veel geluk en een ruime dosis welverdiende tevredenheid!

Marco Ziegler
(14-05-2020)


0 0 stem
Artikelbeoordeling
Marco Ziegler
Marco Ziegler

REVIEWER

Marco Ziegler, based in Zürich, went to the opera from the age of 10 and has a keen eye and ear for the developments of the last few decades. Favourite genre: Italian Opera. Favourite operas: Aida, Don Carlo and La Forza del destino.

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties