ATTILA IN ERE HERSTELD

Er zijn nogal wat operazangers die in de laatste jaren van hun carrière, of erna, zijn overgelopen naar de andere kant: ze werden operaregisseur. Wat zelden voorkomt, is de situatie waarin de operazanger én zijn oorspronkelijke vak uitoefent én als regisseur optreedt, in één en dezelfde productie. Laat dat laatste nou niet zo lang geleden gebeurd zijn. Onze nieuwsgierigheid werd gewekt. De gevierde bas Ildar Abdrazakov voltooide het kunststukje; de Attila die voor het eerst werd opgevoerd in zijn woonplaats Ufa en, net voor de grote COVID lockdown, ook in het Bolsjoj in Moskou werd door Abdrazakov twee keer gesigneerd, als zanger en als regisseur.

You can have any review automatically translated. Click the Google Translate button (“Vertalen”), which can be found at the top right of the page. In the Contact Page, the button is in the right column. Select your language at the upper left.

 

Omdat we geen gedachten kunnen lezen, kunnen wij alleen maar speculeren over de vraag waarom een van de beroemdste en meest geprezen operazangers ter wereld, waarschijnlijk de beste Attila van het moment, op het hoogtepunt van zijn carrière de behoefte voelde om deze opera zelf te regisseren.

Schabouwelijke productie

Maar, we hebben zo’n vermoeden…. En dat gaat terug op de Attila-productie, met Abdrazakov in de titelrol, die haar première beleefde in 2018 en ook in 2020 werd opgevoerd. Dit vermoeden heeft zijn wortels in de openingsvoorstelling die wij bijwoonden in La Scala op 7 december 2018. Het gaat er bij ons niet in dat een zanger als Abdrazakov -zijn signature role is Attila- in opperste staat van verrukking verkeerde omdat hij een pseudo nazi-uniform mocht dragen en omdat hij zijn vijand mocht uitnodigen voor een festijn in een bordeelachtige ruimte. Ook is weinig aannemelijk dat hij er als Attila de voorkeur aan geeft om zijn einde te vinden in een kantoorstoel-op-wieltjes, terwijl hij als  een stofzuigerrobot over het podium zigzagt.

En misschien, heel misschien heeft deze schabouwelijke, nutteloze en onnozele Scala-productie Abdrazakov ertoe gebracht om de touwtjes in eigen hand te nemen. Hoe het ook zij, Abdrazakov hééft  de touwtjes in eigen hand genomen, en het resultaat was te zien in een streaming van de Bashkir Opera: een meer dan uitstekende Attila!

Generalissimo Attila in duet met Ezio (Scala di Milano, 2018). De soldaten zijn bewapend met Kalasjnikovs uit de 5e eeuw na Christus. Attila: Ildar Abdrazakov; Ezio: George Petean. Director: Davide Livermore.

Prachtproductie

Deze door Abdrazakov geregisseerde (en gezongen) Attila is in zijn geheel te bewonderen op YouTube. Het is een met aandacht voor detail gemaakte, uiterst zorgvuldige prachtproductie. Opvallend is het vakkundig geregisseerde aandeel van het koor. Dit is vaak een zwak punt van minder begaafde en minder focussende regisseurs, die het koor uiteindelijk min of meer bevroren op het podium neerzetten.

De openingsscène, de vlucht van het Italiaanse volk voor de aanval van de Hunnen, is adembenemend. Deze scène baadt in suggestieve rode lichttinten, maar leidt niet af van de prachtige, hartverscheurende ouverture. Meestal prefereren wij een ouverture met gesloten gordijn, maar hier is sprake van een uitzondering op de regel. De muzikale en scenische sfeer vormen een aangrijpend geheel.

Het decor is eenvoudig, maar brengt qua tijd en plaats op effectieve wijze de setting van de opera over. Interieurs zijn voorzien van tapijten, bont en kussens, zoals wij ons de tent van een Hunnenkoning graag voorstellen. Zich iets voorstellen is een essentieel onderdeel van operaperceptie. De zgn. “moderne” regisseurs zouden het liefst onze fantasie om zeep helpen, om ons hún idee, hún concept, hún zienswijze door de strot te duwen, waarbij zij zich niet laten hinderen door de inspanningen van enige componist of librettist.

De prachtige kostuums van de  Abdrazakov-productie zijn zeer gevarieerd, en de kleding van de dames lijken geïnspireerd door de Bashkir-traditie. (Kwam Attila niet uit die streken?) En wat een verademing om Romeinse soldaten als Romeinse soldaten te zien! Zij begeleiden Ezio met schilden, harnassen, helmen, zwaarden en speren, en niet met Heckler & Koch-geweer of een Kalasjnikov AK-47, de rekwisieten waar Mensen van Nu maar geen genoeg van krijgen.

Attila, in het Bashkir Staatspera en Ballet Theater. Februari 2020.

Al met al is deze Attila, die weliswaar geen strikt “historische” enscenering is geworden en ook niet zo bedoeld was, een gevoelige, coherente, mooie en spannende voorstelling geworden, een voorstelling waar het publiek recht op heeft en van kan (en mag) genieten. “Opdat uw blijdschap vervuld zij”, zoals Johannes (zelf een fervent operaliefhebber) 16:24 dat al geruime tijd geleden heel scherp zag.

De kers op de taart was de voortreffelijke en deskundig samengestelde cast. Naast Ildar Abdrazakov als Attila zong Veronika Dzhioeva de rol van Odabella (roldebuut); de jonge bariton Serghey Kaydanov was Ezio (ook roldebuut). De gevierde Italiaanse tenor Luciano Ganci had Foresto al eens gezongen met Abdrazakov in de titelrol, tijdens de opening van het nieuwe Astana Opera theater een paar jaar geleden. Later traden ze ook samen in Attila op in het Mariinsky Theater te Sint Petersburg. Het Orkest, ten slotte, was prima.

Attila
Ildar Abdrazakov als Attila. Mariinsky Theatre. 13 July 2010. ©Mariinsky Theatre | Natasha Razina.

A Night at the Opera

Abdrazakov  mag trots zijn op zijn geslaagde productie, een meer dan genoeglijke Night at the Opera. Een avond waarop men “simpelweg” kan kijken, luisteren, ontspannen en  genieten. Niemand krijgt huiswerk mee van een hupsafladderige regisseur die niet rust voor hij ons “aan het denken” heeft gezet.

Wat kunnen wij, als publiek, ons meer wensen als we voet aan wal zetten in een operahuis? Daarom een driewerf hoera voor Ildar Abdrazakov, als regisseur een welkome “deus ex machina”.

Hoera. Hoera. Hoera.

Marina Boagno
(29-06-2020)

(NL tekst: Olivier Keegel)


5 1 stem
Artikelbeoordeling
Marina Boagno
Marina Boagno

REVIEWER

Marina Boagno is a life-long opera fan. She acted for many years as an amateur talent scout, organizing concerts, creating and directing events and looking for and promoting young opera singers. Author of "Franco Corelli – Un uomo, una voce" (1990) and a biography of Ettore Bastianini’s, “Una Voce di Bronzo e di Velluto” (2003)

Abonneer
Laat het weten als er
guest
4 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Willy
Willy
2 maanden geleden

You can see the Ildar Abdrazakov production from Ufa twice on Youtube: a performance of 2019 with his brother Askar Abdrazakov in the title role https://www.youtube.com/watch?v=WEES5ZCvTVk and the production of 2020 with Ildar himself: https://www.youtube.com/watch?v=eDJv_PWVsSg.
Both performances with a totally different cast!

Olivier Keegel
Beheerder
2 maanden geleden
Antwoord aan  Willy

Dank. Ik heb de link geïncorporeerd.

trackback

[…] In deze beteugelde tijden waarin ons niets dan beperkingen opgelegd worden, klinkt het wat ongepast om het overaanbod van opera’s als grootste probleem te ervaren. Maar je ziet door het kaf het koren niet meer. Niemand zit te wachten op de zoveelste Tosca of Rigoletto door een onbekend operagezelschap, maar toch… hoe aangenaam verrast waren wij niet door de twee voorstellingen van Verdi’s Attila door de Bashkir Staatsopera in Ufa – Rusland (nog steeds op YouTube), recent besproken in Opera Gazet: https://operagazet.com/operanieuws/attila-heeft-een-nieuwe-bondgenoot/ […]

Willem
Willem
1 maand geleden

Wat heb ik genoten, prachtige kostuums, alleen die vele bis, waren voor mij nieuw.
Bravi 🌷🌷🌷🌷