Expect the bullshit, but never accept it

De operawereld bestaat uit haat en nijd. Algemeen bekend. Maar de operawereld is een speeltuin met gekibbel over wie op de schommel mag, vergeleken met de wereld der operarecensenten, vooral de internetsoort. Ik draai nu zo’n 4-5 jaar in dat wereldje mee, en de afgunst, de achterbaksheid, de lage streken, het leedvermaak, het totale gebrek aan solidariteit: in feite een zielig zooitje, uiteraard met de nodige uitzonderingen.
De algemene, duidelijk voelbare hoop dat Opera Gazet de juridische procedures zou verliezen! Het lafjes zwijgen in plaats van een ferme (schriftelijke) stellingname, pro of contra. Niet meer gevraagd worden voor fora waarvoor ik wél steeds werd uitgenodigd vóór mijn verbanning door DNO. Een collega die een recensent van mijn team onder zware druk zet om Opera Gazet te verlaten. En als klap op de vuurpijl het stuk verdriet dat een recensie voor Opera Gazet zou schrijven, op een voor Opera Gazet cruciaal moment (start nieuwe seizoen; kon er zelf niet bij zijn) naar Amsterdam ging en gebruik maakte van het door Opera Gazet betaalde toegangsbewijs, en mij de dag na de première meldde dat hij toch maar geen recensie voor Opera Gazet zou schrijven. Een onvervalste judasstreek. De zilverlingen werden wel geretourneerd, dat wel.
Wat verlang ik soms naar de door velen zo verachte sportwereld, waarin ik als coach professioneel actief ben geweest. Daar ging het ook hard aan toe, maar niet zo misselijkmakend achterbaks.
0 0 votes
Article Rating
Olivier Keegel

CHIEF EDITOR AND REVIEWER

Chief Editor since 2019. Does not need much more than Verdi, Bellini and Donizetti. Wishes to resuscitate Tito Schipa and Fritz Wunderlich. Certified unmasker of directors' humbug.

Subscribe
Notify of
guest
1 Comment
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Jan de Jong
Jan de Jong
1 year ago

Dit gaat over Place de l’Opéra, over wie anders?

Waarom noemt u niet man en paard?

Of bent u soms bang voor uw contacten in de operawereld?